Op 17 April ben ik met mijn klas naar de voorstelling I call my brothers geweest. De voorstelling was in de stadsschouwburg van Utrecht. Het was een dansvoorstelling en door te dansen op verschillende manieren werd het een verhaal met expressie, een soort danstheater. We gingen voor het vak cultuur kunstzinnige vorming en de opdracht was om een verslag te maken over de voorstelling, om zo de voorstelling na te gaan over hoe het in elkaar zat en wat het verhaal nou eigenlijk was

Mijn recensie

I call my brothers

Vanaf het begin af aan lijkt het een vrolijk dansfeest maar later blijkt het wel anders…

I call my brothers presenteerd ons de harde waarheid in een periode vol aanslagen, maar wat doet het nou met iemand met een islamitische achtergrond die niets te maken heeft met die aanslagen?? En de vraag op wat je nou moet doen als je het moeilijk hebt na een aanslag wordt beantwoord , nou call your brothers!

Het is een groep met verschillende leeftijden en achtergronden waardoor het een mooie culturele samenhang is.

De hoofdrolspeler leeft zich goed in in zijn rol als bange, opvallende speler. Elke speler heeft zijn eigen dansstijl je ziet van jongens die meer breakdance achtige pasjes doen naar moderne of klassiek pasjes. Het is niet alleen dans maar ook theater want ze praten acteren tussendoor. Ze maken zeer goed gebruik van de ruimte die ze hebben en van het decor waarover ze kunnen lopen, ze lopen zo van de ene naar de andere kant.

Het verhaal is super actueel en daardoor probeer je je in te leven in sta je allemaal ziet. Iedere kan het verhaal op zijn eigen manier opvatten want soms zijn ze vaag in wat ze nou echt bedoelen. De choreografie speelt de belangrijkste rol. Ik vond het een mooi stukje toen een meisje en jongen samen gingen dansen en het meisje de jongen steeds weg duwde en de jongen maar aan haar bleef vastplakken.

Ze spelen niet alleen met expressie maar ze spelen ook met de muziek want dan gaat de muziek ineens heel hard en voel je jezelf trillen alsof je bij een hard style concert bent.

Hun kostuums bestonden uit nul kleuren, ze droegen zwarte of grijze spijker- joggingbroeken en leren jasjes of vesten. Doordat ze straattaal gebruikte lieten ze goed overkomen dat ze een groep jongeren waren.

Het mooiste stukje vond ik zeker het stukje dat ze en zwarte bril op hadden en met elkaar aan spioneren waren wat de islamitische jongen aan het doen was. De jongen liep toen met een hoodie en rugzak op en ik vond het heel herkenbaar dat ze door dat uiterlijk de jongen verdacht vonden want ik heb dat de laatste tijd ook wel meer door al het nieuws over aanslagen dat ik zeker niet meer iedereen vertrouw. Mindere stukjes vond ik de stukjes dat ze wat langer praatte.

Ik zou ze aanraden om misschien wat uitleg te geven voordat ze beginnen met dansen dan is het beter te begrijpen.

Ik denk dat het niet echt jongeren aantrekt zo’n voorstelling, dat bewees ook wel dat we de enige jongeren waren in de zaal toen we gingen. Ik denk dat omdat we vaak vooraf al denken dat het saai wordt omdat we niet van een leerzaam verhaal houden. Het moet vooral iets zijn waar we niet bij hoeven na te denken. Het was nu ook zo dat we met school hier naartoe gingen dus dat is meestal iets leerzaams wat erachter zit. Het is zeker wel goed om af en toe naar iets leerzaams te gaan. Als tip om jongeren aan te spreken is om flyers op scholen uit te delen met een aantrekkelijk dans plaatje en er bij zetten dat het een groep jongeren moet voorstellen die spelen in het verhaal en er ook wel grappige stukjes in zitten dat was namelijk wel zo.

Conclusie

Ik vond het geen slechte voorstelling en dat zegt wat want ik hou niet zo van voorstellingen Ik vond het een sterk verhaal dat goed gedanst en gespeeld werd. Sommige dingen vatte ik niet helemaal maar dat komt omdat we nog niet oud genoeg zijn misschien. Ik vind het best een aanrader zeker als je volwassen bent en van dansen houdt, en een verhaal erachter leuk vindt. Ik hou zelf heel erg van dansen maar niet dit soort dans maar het was toch leuk om te zien. Ik vond het wel wat lang duren, het duurde iets van een uur en een kwartier. Op zich niet heel lang maar op een gegeven moment vond ik het saai worden. Het is zeker wel een leerzame voorstelling , ik geef daarom drie sterren van de vijf dat is een ster minder dan de professionele recensie maar dat komt omdat ik niet heel erg hou van dit soort voorstellingen. Ik hou van de dansstijl streetdance. Ik heb zelf ook een aantal jaar op streetdance gezeten in Vleuterweide en in de Schakel. Dat is overigens lang geleden maar ik heb nog steeds een passie voor dansen. De streetdance stijl is wat stoerder en je danst op hippere muziek. De stijl van de voorstelling vond ik ook zeker niet verkeerd.